به گزارش پایگاه تحلیلی خبری «
چهاربهاران»، شهید رضا محمودی مهران ۱۳۴۳ در روستای نیر از توابع شهرستان رزن به دنیا آمد. پدرش محمد و مادرش منصوره نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند و به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. بیست و ششم اسفند ۱۳۶۳ در شرق رود دجله براثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکرش در گلزار شهدای روستای امامزاده قاسم به خاک سپرده شده است.
در این وصیت نامه آمده است:
بسمه تعالى
وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ
با درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامى و با سلام به پدر و مادر و برادران و خواهرانم و با سلام به حسین ابن على و یارانش.
وصیت خود را شروع مى کنم؛ وصیت من به پدر و مادرم و برادرانم و سایرین این است که پیرو خط اسلام و امام باشند و تا این زمان که با آنها زندگى مى کردم امیدوارم که مرا ببخشند، امیدوارم که همه شما از دین و مذهب خود که همان اسلام است دفاع کنید.
اگر شهادت نصیبم شد شیون و زارى نکنید، از شما عاجزانه مى خواهم که براى من ناراحت نباشید، من پاسدار قرآنم براى اینکه اندیشهام بازتابى از کتاب نجات انسان است، پاسدار قرآنم، چون از حریم مکتب با خون سرخ خویش حمایت مى کنم، پاسدار قرآنم، چون فرماندهام روح الله است، پاسدار قرآنم، چون سربازى از دیار خروشان جنداللهام.
از خدا مى خواهم که اگر خون من حقیر خدمتى براى اسلام مى تواند انجام دهد مرا به درجه شهادت برساند که در جنگ میان اسلام و کفر امام مى فرماید اگر کشته شوید پیروزید و اگر بکشید باز هم پیروزید.
پدر و مادر و خواهرانم امروز بنده حقیر وصیتم را مى نویسم حتماً آخرین وصیتم هست، اگر در این حمله که معلوم نیست کى حمله کنیم و از کجا حمله کنیم ممکن است آخرین روز از زندگى من باشد و یا ممکن است نباشد ولى امیدوارم که در این موقعیت شهادت نصیب من شود و امیدوارم ۶۰ روزى که از خدمتم باقى مانده بتوانم با خون خود درخت اسلام را آبیارى کنم.
در آخر وصیتم این است که هیچ وقت براى من گریه نکنید اگر گریه کردید به على اکبر و قاسم گریه کنید به حال فرزندان شهدا گریه کنید. والسلام علیکم.
انتهای خبر/
